Ο ΑΘΛΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΕΛΛΑΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΩΠΙΟΝ ΕΝΟΣ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ ΖΩΗΣ ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ. ΈΝΑ ΔΙΛΗΜΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. ΣΤΑ 17 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ, ΟΤΑΝ «ΕΧΑΣΕ» ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΔΙ ΣΕ ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΜΗΧΑΝΗ, «ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ ΑΝ ΘΑ ΖΗΣΩ Η ΑΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΩ». Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΗ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΓΚΗ.

Ο Χρήστος Καπέλλας αποτελεί έναν από τους καλύτερους αθλητές στην Ευρώπη. Όντας παραολυμπιονίκης  με πολλές διακρίσεις σε Πανελλήνιους και Διεθνείς Αγώνες Στίβου, ο ίδιος αναγκάστηκε να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του στην εύθραυστη ηλικία των 17 χρόνων. Τότε ήταν που έχασε το αριστερό πόδι -από το γόνατο και κάτω- σε ένα ατύχημα που είχε με τη μηχανή του. Όπως λέει, είχε την τύχη να γνωρίσει τον κατάλληλο άνθρωπο που τον έβαλε στον αθλητισμό και ουσιαστικά τον βοήθησε στον δρόμο του προς τον πρωταθλητισμό.

Από παιδί λάτρευε την ταχύτητα και την αίσθηση ελευθερίας που του έδινε το να είναι πάνω σε μηχανή. Ανέκαθεν έλεγε ότι «πάνω στη μηχανή διατάζεις εσύ». Αποδείχθηκε πως η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική. Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του πατέρα του από αντίστοιχο τροχαίο, τα Χριστούγεννα του 1999, ο 17χρονος τότε Χρήστος «έχασε» το αριστερό του πόδι, σε ατύχημα στο Μαρούσι: σε μια στροφή κουνήθηκε ο συνεπιβάτης του και το δίκυκλο «σφηνώθηκε» σε ένα δέντρο.

Χρήστος Καπέλλας

«Όλα είναι μια απόφαση. Ή συνεχίζεις ξεκινώντας από το μηδέν, ή τα παρατάς όλα, κάθεσαι σε μια καρέκλα και απλά ζεις εκεί»

«Ήταν δώρο θεού που έζησα. Ήταν θαύμα», ομολογεί τώρα που υπάρχει μια χρονική απόσταση από το συμβάν. Τα πρώτα δυο χρόνια ήταν πραγματικά δύσκολα. «Και έκλαψα και πόνεσα και έμεινα άυπνος. Μου στάθηκαν πολλοί, αλλά το τι απόφαση θα πάρεις είναι δικό σου θέμα. Ή θα συνεχίσεις ξεκινώντας από το μηδέν ή θα τα παρατήσεις».

Ο λόγος που αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν «ήταν η θέληση για ζωή. Όλοι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε, αλλά έως τότε σημασία έχει να επιλέξουμε τον τρόπο που θα ζήσουμε. Δεν ξέρω πώς θα ήταν η ζωή μου αν δεν είχα βιώσει το τροχαίο. Ξέρω ότι μέσω αυτού κατάλαβα πως το ‘δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω’ δεν είναι κλισέ. Είναι επιλογή».

Από το τροχαίο και μετά, ο Χρήστος διαπίστωσε την έλλειψη παιδείας στην Ελλάδα απέναντι σε άτομα με αναπηρία. Μέσω της μητέρας και της γιαγιάς του, ήλθε σε επαφή με τον προπονητή Δημήτρη Σκλαβούνο, ο οποίος το 1985 διορίστηκε στο ειδικό γυμνάσιο «Εθνικό Ίδρυμα Αναπήρων» και διέγνωσε και ο ίδιος ένα κενό στο τι μπορούσαν να κάνουν τα άτομα με αναπηρία, για να κοινωνικοποιηθούν και να εκτονωθούν. Ο Χρήστος δεν έχασε χρόνο. Βρήκε ένα παλαιό γκαράζ, το ανακαίνισε και εκεί ξεκίνησε το μπάσκετ με καρότσι. Αυτή ήταν η αρχή για να προστεθούν στη συνέχεια και άλλα αθλήματα. Δοκίμασε πολλά, πριν καταλήξει στο στίβο και το άλμα εις ύψος.

«Μετά το ατύχημα φοβόμουν να κάνω το παραμικρό. Σήμερα δεν ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν γερά και τα δύο πόδια τους. Ξέρω ότι μπορώ και περπατάω καλύτερα»

Για ένα χρόνο αγωνιζόταν με ένα πόδι. «Ώσπου ο σωτήρας μου, Άγγελος Χρονόπουλος, εκ των καλύτερων στην κατασκευή τεχνητών μελών στην Ελλάδα, μου έδωσε το νέο μέλος του σώματός μου και το πιο μεγάλο δώρο, ένα τεχνητό πόδι». Ήταν ο λόγος που ο ίδιος έκανε αλλαγή πλεύσης και αγωνίστηκε στο μήκος της κατηγορίας 44 και τα 4Χ100 μέτρα, για να αποκτήσει πλούσια συλλογή ρεκόρ (εντός και εκτός συνόρων) και μεταλλίων. Θα ρίξει τίτλους τέλους στην καριέρα του, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το καλοκαίρι του 2016.

«H θέληση είναι το ισχυρότερο όπλο»

Ο λόγος που ο αθλητισμός τον ώθησε στο να καταλάβει πως «η θέληση είναι το ισχυρότερο όπλο» είναι , όπως λέει και ο ίδιος, πως «με βοήθησε να μάθω να περπατάω και να τρέχω – γιατί μέχρι τότε δεν έτρεχα. Άλλαξε την κατανομή του σώματος μου και τη διάθεση μου». Σύντομα γεννήθηκε μέσα του η ανάγκη να προσφέρει όσα αναζητούσε εκείνος, στις σκληρές πρώτες ημέρες μετά το ατύχημα. Να αφυπνίσει, να ενημερώσει.

«Ήταν δώρο θεού που έζησα. Ήταν θαύμα»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΠΕΛΛΑΣ

O Χρήστος Καπέλλας δεν ξεχωρίζει μόνο για τους παραπάνω λόγους. Η επιμονή του και η θέληση για ζωή, αποδείχτηκε ότι τελικά δεν αποτελεί προσωπική υπόθεση. Στο παρελθόν είχε δεχτεί προτάσεις από προπονητές και γυμναστές να επισκέπτεται τους νέους, προκειμένου να μιλά ανοιχτά για το πώς αντιμετωπίζεις ανάλογες προκλήσεις και δυσκολίες. «Δεν προχώρησε, γιατί αρκετοί πίστευαν ότι με αυτήν την κουβέντα θα μελαγχολήσουν». Αντίθετα, μια ανάλογη πρόταση για να μιλήσει για τα βιώματά του σε ασθενείς νοσοκομείου, πήρε το «πράσινο φως».  Επρόκειτο να δει έναν νέο που είχε ατύχημα όμοιο με το δικό του. «Μπήκα στην αίθουσα χοροπηδώντας και τρέχοντας». Η στιγμή που ο Χρήστος σήκωσε τη φόρμα του για να δείξει στο νεαρό το τεχνητό του μέλος, ήταν ο λόγος που άλλαξε η ζωή του νέου, εφόσον σήμερα, ο τελευταίος προπονείται μαζί με τον Χρήστο.

Γιατί όμως ο Χρήστος Καπέλλας είναι Famous For A Reason;

«Η καθημερινότητα είναι στίβος. Βλέπεις γύρω σου ότι υπάρχουν και χειρότερα. Δυναμώνεις και πηδάς τα εμπόδια. Κάθε μέρα νιώθεις το τραύμα και ότι κάτι σου λείπει. Αλλά δεν το βάζεις κάτω. Έτσι διακρίθηκα ως αθλητής. Με πείσμα, υπομονή και θέληση».

 

Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on Twitter

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ CHARLES MILLER
ΠΙΘΑΝΟΝ Ο ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ EMILE BERLINER
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.