Ο ΑΘΛΗΤΗΣ ΠΟΥ (ΦΡΟΝΤΙ)ΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ 4ΨΗΦΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΙΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ PERSONAL TRAINER ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΙΧΑΗΛ.

Η φράση «Μείνε δυνατός», είναι η φράση που σημάδεψε τη ζωή του Παναγιώτη Μιχαήλ και όχι άδικα. Ο Παναγιώτης κατάφερε να νικήσει μία ξαφνική παραλυσία στα 17 του χρόνια, πάλεψε δύο φορές με τον καρκίνο, αλλά κατάφερε να μετατρέψει τις δοκιμασίες του σε μαθήματα ζωής.

Κάπως έτσι, ενώ ακόμα έδινε μάχη με τον καρκίνο, παρατηρώντας τις ανάγκες των καρκινοπαθών και την δίψα τους για επικοινωνία, εμπνεύστηκε και έκανε πράξη την Εθνική Γραμμή Υποστήριξης 1069, την πρώτη τηλεφωνική γραμμή που βρίσκεται στο πλευρό των καρκινοπαθών και των οικείων τους . Η δράση του, όμως, δεν σταματά εκεί, αφού είναι και ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από της κοινωφελή μη κερδοσκοπική οργάνωση «Μείνε δυνατός» («Be strong.org»).

Η ζωή του Παναγιώτη Μιχαήλ είναι μία αλληλουχία από δυσάρεστες στιγμές. Ένα κουβάρι από γλυκόπικρες αναμνήσεις. Μία σειρά από δύσκολες στιγμές που πάλεψε για να τις κάνει θετικές εμπειρίες.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

«Ο καρκίνος παραμένει ταμπού στην Ελλάδα»

Το πρώτο χτύπημα της ζωής του, ήρθε στα 17 του χρόνια, όταν εντελώς ξαφνικά, τη στιγμή που περπατούσε αμέριμνος, σωριάστηκε στο έδαφος. Τα χαρτιά των γιατρών έγραφαν «χωρίς αιτιολόγηση». Η ξαφνική παράλυση, οδήγησε σε μυϊκή ατροφία, με τους γιατρούς να λένε στον Παναγιώτη ότι στην καλύτερη περίπτωση θα επανέλθει σε δύο χρόνια, με ποσοστό αναπηρίας που δεν θα ξεπερνά το 40%. Ο Παναγιώτης δεν το έβαλε κάτω και το πείσμα του είχε ως συνέπεια να αναστραφεί όλη η κλινική του εικόνα μέσα σε διάστημα 9 μηνών και όχι μόνο να πατήσει στα πόδια του, αλλά και να αρχίσει να γυμνάζεται. Για την ακρίβεια η γυμναστική έγινε τρόπος ζωής, επάγγελμα και το μοναδικό του πάθος.

Κάπου εκεί, στο peak της καριέρας του, το 1997, ήρθε η δεύτερη δοκιμασία. Σε μία εξαιρετική φάση της ζωής του, ανακάλυψε, από μια ψηλάφιση, ότι είχε καρκίνο. «Μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι.». Οι μαύρες σκέψεις, κράτησαν μερικά λεπτά και σύντομα μπήκαν στο περιθώριο. Μετά το πρώτο σοκ η αντίδρασή του ήταν αντίστοιχη του δυναμικού τρόπου σκέψης του. «Οκ, και τώρα τι κάνουμε;». Η αρνητική εμπειρία που είχε όταν ήταν 17 ετών του είχε διδάξει ότι σημασία δεν έχει τόσο το ίδιο το πρόβλημα, όσο το να βρεθεί λύση σε αυτό. Κι αυτή την γραμμή ακολούθησε. Εγχείρηση, θεραπείες και, ταυτόχρονα, γυμναστήριο και δουλειά. Ο καιρός πέρασε και ο Παναγιώτης μπήκε στην καραντίνα που μπαίνουν όλοι οι καρκινοπαθείς για μία πενταετία, αλλά όταν αυτό το διάστημα τελείωσε οι γιατροί τον ενημέρωσαν ότι οι πιθανότητες να προσβληθεί ξανά από καρκίνο ήταν όσες είχε ένας απόλυτα υγιής άνθρωπος.

«Το τρίτο σοκ έγινε αποστολή ζωής»

Η επόμηνη δυσκολία ήταν, για ακόμη μια φορά, μπροστά του. Το 2007, ένα ετήσιο τσεκ απ έδειξε ότι έχει προσβληθεί και πάλι από καρκίνο στο ίδιο σημείο. Ο καρκίνος μπορεί να «χτύπησε« στο ίδιο σημείο, αλλά για τον Παναγιώτη, κάτι είχε αλλάξει. «Το 1997 ήξεραν για τον καρκίνο η οικογένεια μου και 2-3 φίλοι. Δεν το επικοινώνησα. Δεν έβρισκα πως υπήρχε λόγος. Το 2007 το σκέφτηκα αλλιώς. Κοίταζα το ταβάνι και αναρωτιόμουν πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όταν παρακαλάς φίλους να έρθουν να σε δουν. Ευχήθηκα να υπήρχε μια τηλεφωνική γραμμή, να μπορώ να μιλήσω με έναν άγνωστο. Δεν υπήρχε. Την έκανα!» Έτσι ο Παναγιώτης αποφάσισε και έστησε την Εθνική Γραμμή Υποστήριξης 1069, την οποία ανέλαβε επιστημονική ομάδα ψυχολόγων, κοινωνιολόγων, το 2010 με την υποστήριξη του Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος”. Ήταν η πρώτη φορά που η χώρα μας αποκτούσε μια γραμμή βοήθειας για καρκινοπαθείς. Και μέχρι έχει καταφέρει να προσφέρει τηλεφωνική συμπαράσταση, στήριξη και ψυχολογική ενθάρρυνση σε δεκάδες συμπολίτες μας που προσπαθούν να συμβιβαστούν μάταια με το πρόβλημά τους και άλλους που θέλουν να τραβήξουν κόκκινη γραμμή στην ίδια τους τη ζωή.

«Ευχήθηκα να υπήρχε μια τηλεφωνική γραμμή, να μπορώ να μιλήσω με έναν άγνωστο»

Λίγο νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2007 ο Παναγιώτης Μιχαήλ είχε δημιουργήσει την κοινωφελή μη κερδοσκοπική οργάνωση φίλων του καρκίνου, «Μείνε δυνατός» (bestrong.org.gr). «Την ξεκίνησα πριν καν αρχίσω ακτινοβολίες. Έκρινα πως αντί να χάνουμε ενέργεια μέσω του φόβου, καλύτερα να γνωρίζουμε για τον καρκίνο», εξηγεί, «ο καρκίνος παραμένει ταμπού στην Ελλάδα. Ειδικά ο χαρακτηρισμός του ως “επάρατης νόσου”. Δηλαδή, καταραμένης νόσου. Έχουμε κάνει μεγάλο δικαστικό αγώνα, ώστε να μην χρησιμοποιείται αυτός ο όρος. Από αυτήν την άποψη, η Ελλάδα είναι στον Μεσαίωνα».

Οκτώ χρόνια μετά την τελευταία περιπέτεια του «μέσα από την οργάνωση, που λειτούργησε για εμένα ως μέσο επιβίωσης -ήθελα να δημιουργήσω κάτι για το οποίο θα ματώσω-, έχω γνωρίσει πάρα πολύ κόσμο. Έχω δεθεί με ανθρώπους, κάποιοι έχουν χαθεί, οι περισσότεροι είναι ακόμα κοντά μας».

«Έχουμε κάνει μεγάλο δικαστικό αγώνα, ώστε να μην χρησιμοποιείται ο όρος “επάρατη νόσος”»

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

Η ανάγκη του να φροντίζει τους γύρω του επρόκειτο, στην πορεία της ζωής του, να βάλει σε δεύτερη μοίρα τον Παναγιώτη. Πράγμα που διαπίστωσε πρόσφατα. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είχε ως παιδικό όνειρο να ζήσει στην Κύπρο αποφάσισε να μείνει εκεί και να ξεκινήσει μία άλλη διαδρομή. Έχει ένα studio για personal training και μια φορά το μήνα έρχεται στην Ελλάδα, για τα θέματα του Be Strong. Όσο για την γραμμή: «Στην προσπάθεια μας να βρούμε μια βιώσιμη λύση, συμφωνήσαμε με το σύλλογο ΚΕΦΙ (Σύλλογος Καρκινοπαθών-Εθελοντών-Φίλων-Ιατρών Αθηνών) να κάνουμε δωρεά τη γραμμή και την τεχνογνωσία. Έτσι, δεν θα πάει χαμένος ο χρόνος, το άγχος, η αγωνία και το αίμα μας. Πιστεύω ότι στα 48 μου, έχω το δικαίωμα να αναγνωρίσω το προσωπικό κομμάτι και να το φροντίσω».

Και τελικά γιατί ο Παναγιώτης Μιχαήλ θεωρεί ότι είναι Famous for a Reason;

«Για ένα και μοναδικό λόγο. Γιατί έμαθα να εκτιμώ τον αγώνα για την επόμενή μου ανάσα!».

Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on Twitter

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ CHARLES MILLER
ΠΙΘΑΝΟΝ Ο ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ EMILE BERLINER
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.