ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ IRONMAN

Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕΙ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ: ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ. ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ ΣΤΟΥΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΥΣ, ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΜΑΓΧΗΣ, ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ «THE EXTRA MILE».

Ο Λευτέρης Παρασκευάς είναι ο εμπνευστής του «The Extra Mile – Ξεπερνώντας τα όρια για τα παιδιά», τη φιλανθρωπική εκστρατεία που συνδυάζει τις αθλητικές επιδόσεις με την έντονη φιλανθρωπική δράση του «Ε-θελοντή», ομάδας που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους πρόσφυγες στη Μυτιλήνη.

Στόχος τους είναι «να εκτιμήσουμε τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες που στις μέρες μας ξεχνιούνται πολύ εύκολα». Ο Λευτέρης, είναι ένας άνθρωπος που ζει για να προσφέρει, και προσφέρει για να ζει. Κι αυτός είναι ένας λόγος να τον θαυμάζεις.

Γεννήθηκε στον Βόλο, με την κολύμβηση να είναι η πρώτη του λατρεία, επειδή όπως λέει «συνδυάζει πειθαρχία, αφοσίωση και προσήλωση», λέξεις που σύντομα έγιναν αρχές της ζωής του. Ο αθλητισμός έγινε τρόπος ζωής.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ

«Κατάλαβα πως όλα γίνονται και άρχισα να αναζητώ κάτι πιο δύσκολο. Κάτι που να με βάλει στη διαδικασία να ξεπεράσω τον εαυτό μου.»

Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας και παράλληλα, έπαιζε πόλο. Ακόμα παίζει, στη Νίκη Βόλου «γιατί στα 30 είχαμε κάνει μία συμφωνία με τα παιδιά που μεγαλώσαμε μαζί: να συνεχίσουμε να παίζουμε μαζί. Από τότε βέβαια, έχει περάσει μία δεκαετία». Ποιος όμως ο βασικός λόγος που ασχολήθηκε με δυο αθλήματα;«Είχα τρομερό πάθος με τον αθλητισμό και αρχικά η διάκριση ήταν το κίνητρο. Το να μπορέσω να γίνω μέλος της εθνικής, να προκριθώ σε διεθνείς αγώνες. Όσο μεγαλώνεις, το ξεπερνάς».

Επαγγελματικά, ασχολήθηκε με την κομμωτική. «Ο λόγος ήταν ο προπονητής μου, Λευτέρης Χατζηστάμος, ο οποίος πίστευε πως δεν θα είχα μέλλον ως γυμναστής. Μου πρότεινε λοιπόν, να κάνω κάτι που να αφορά στις γυναίκες, γιατί είχα καλές σχέσεις μαζί τους». Κατέληξε να είναι εκ των τριών δημοφιλέστερων κομμωτών, σε κινηματογραφικές παραγωγές. Κάτι όμως, έλειπε. Ήθελε να προσφέρει στο συνάνθρωπο, στα παιδιά που είχαν ανάγκη. Ήθελε να ξεχωρίσει.

Η αρχή έγινε το 2011, όταν αποφάσισε να μετάσχει σε έναν αγώνα Ironman (κολύμβηση 3.8 χλμ., ποδηλασία για 180 χλμ. και τρέξιμο για 42 χλμ.). «Είδα ένα video, με έναν πατέρα που μετείχε με τον παραπληγικό γιο του. Όταν το δεις αυτό, αντιλαμβάνεσαι πως όλα τα υπόλοιπα δεν είναι τίποτα». Όταν τερμάτισε, το απομυθοποίησε. 

«Όταν είσαι άνθρωπος που θες να βοηθήσεις, δεν έχει τέλος. Έχω αρχίσει και δέχομαι τηλέφωνα από ιδρύματα, να κάνουμε κινήσεις. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε τα πάντα»

«Κατάλαβα πως όλα γίνονται και άρχισα να αναζητώ κάτι πιο δύσκολο. Κάτι που να με βάλει στη διαδικασία να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Να βρω ένα κίνητρο. Δεν ήθελα να επαναλαμβάνομαι. Πήγα στην Σκωτία σε ένα extreme Ironman. Και αυτό βγήκε σχετικά εύκολα και μετά πήγα στο ULTRAMAN, τριήμερο αγώνων τριάθλου δηλαδή. Τον περασμένο Ιούλιο θέλησα να προσπαθήσω να κάνω το Arch to Arch». Αυτό είναι μια διαδρομή που έχουν ολοκληρώσει μόνο 18 αθλητές παγκοσμίως.

«Νιώθω διαρκώς μεγαλύτερη την ανάγκη να προσφέρω. Όπως θεωρώ πως οι μεγάλοι αγώνες που επιλέγω είναι ένα ταξίδι, έτσι και η κάθε προσπάθεια είναι ένα ταξίδι. Δεν ξέρω αν θα σταματήσει. Οι αγώνες σίγουρα δεν θα σταματήσουν»

Ξεκινά από την Αψίδα του Λονδίνου και τελειώνει στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (140χλμ. τρέξιμο από το Λονδίνο στο Ντόβερ, 33.8 χλμ. κολύμβηση, από το στενό της Μάγχης έως το Καλέ, στις ακτές της Γαλλίας, ποδηλασία 289.7 χλμ. μέχρι την Αψίδα του Θριάμβου, στο Παρίσι). Και αυτός ο άθλος άνηκε στη φιλανθρωπική εκστρατεία «The Extra Mile», μέσω της οποίας ο Λευτέρης συγκέντρωσε πόρους για το ΜΚΣ «Δεσμός», τον σύλλογο Ατόμων με Κινητικά Προβλήματα “ΠΕΡΠΑΤΩ” και την ΕΛΕΠΑΠ Βόλου.

Ο ίδιος πιστεύει πως όταν είσαι άνθρωπος που θες να βοηθήσεις, δεν σταματάς. «Προϋπήρχε μέσα μου η διάθεση να προσφέρω, αλλά δεν είχα τρόπο να το διοχετεύσω. Μετά το Ironman σκέφτηκα να κάνω κάτι για κάποιο ίδρυμα. Δημιούργησα το ‘140 χιλιόμετρα, για ένα χαμόγελο’, αγώνες φιλανθρωπικού χαρακτήρα, στον Βόλο. Είχαν έλθει και κάποιοι φίλοι μαζί, πήγε πάρα πολύ καλά, μαζέψαμε πολλά χρήματα και τα δώσαμε στο Ορφανοτροφείο του Βόλου». Έκτοτε, διοργανώνει στη γενέτειρά του, το Magnathlon.

«Στόχος ήταν να διεκδικήσω το παγκόσμιο ρεκόρ (61 ώρες). Ήταν ή ταν ή επί τας. Ή θα πήγαινα για το παγκόσμιο ή δεν με ενδιέφερε αν θα τερματίσω. Αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, έπαθα υποθερμία, έπειτα από 3 ώρες στη Μάγχη. Πήγα στο Καλέ με το σκάφος και έκανα την ποδηλασία, ώστε να φτάσω στο τέλος»

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ

Το “Ε-θελοντής” είναι το τελευταίο του project – μέχρι… φυσικά το επόμενο το οποίο είναι ήδη στα σκαριά. «Ήθελα να πάω στη Μυτιλήνη και να βοηθήσω τους πρόσφυγες. Ένα e-mail σε φίλους, ήταν αρκετό για να μαζευτούμε 16 άτομα. Τώρα είμαστε 30».Τα μέλη έχουν μια ακατάπαυστη επιθυμία να προσφέρουν στον συνάνθρωπο. «Δεν είχαν τρόπο να το διοχετεύσουν και βρήκαν εμένα», παραδέχεται.

Γιατί όμως ο Λευτέρης Παρασκευάς είναι Famous For A Reason;

«Ανέκαθεν πίστευα πως κανείς δεν πρέπει να στερείται τα βασικά και είναι υποχρέωση όλων μας να φροντίζουμε γι’ αυτό». Ουδέποτε σκέφτεται την αποτυχία. «Σημασία πάντα έχει να έχεις έναν στόχο και να τον διεκδικείς, κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορείς. Το αν θα τερματίσεις είναι δευτερευούσης σημασίας. Η ουσία είναι το να προσπαθείς, γιατί χωρίς προσπάθεια ούτως ή άλλως δεν μπορείς να έχεις κάτι».

 

 

Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on Twitter

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ CHARLES MILLER
ΠΙΘΑΝΟΝ Ο ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ EMILE BERLINER
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.